X. kochałam

kochałam swoja rodzinę
kochałam swoich przyjaciół
kochałam ich
sobie zadałam największy bół
bo kochałam ciebie
najbardziej  

dziwne, że każdy kto kocha ciepri ale każdy, kto był kochany cierpi jeszcze bardziej. znam taką osobę, nie byłam w stanie zrozumieć czemu tak jest, że ona ciepri i teraz już wiem, ale ona wie, że pomimo wszystko dla mnie nadal jest jak brat i będę go kochać jak brata i przyjaciela. ten wiersz jest z dedykacja dla nieszczęśliwie zakochanych.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

XIV. chciałabym...

chciałabym byś mnie pokochał chciałabym tego bardziej niż jakiekolwiek skarby na tym świecie chciałabym ciebie chciałabym mieć ciebie przy sobie chciałabym tylko byś mnie pokochał o nic tak bardzo sie teraz nie modlę, jak o to byś mnie pokochał
Czytaj więcej

VIII. ?

wiesz jak to jest myśli cie wykańczają? codziennie myślisz o wszystkich, którzy byli dla ciebie ważni? nadal są ważni jestem ciekawa jak spedzają chwile? czy są szczęśliwi? tęsknie za nimi może sama i tylko sama zniszczyłam wiele rzeczy ale nikt nie widzi, że chce to naprawić nikt... ? wiersz jest dosyć mocno zaczerpnięty z ostatnich dni mojego życia. Zdecydowałam sie na zmiany, pierwszym punktem jest odzyskanie zaufania i przyjaźni osoby, z której opiniami może nie liczyłam sie. Gdy mi doradzała, to ona miała racje ale zauważyłam to dopiero gdy straciłam tę osobę. Nigdy nie miałam w planach udostępniać, co pisze w notakach w telefonie czy w zeszycie, jednak moi najbliższsi mnie do tego zachęcili. Może i bedzie to dobre, ale nie mam w to jakoś wiary. Może z czasem sie przekonam, że była to dobra decyzja :)
Czytaj więcej

XV. oddech

oddech  próbuje go łapać  jednak on ucieka ona dalej goni za nim potrzebuje go potrzebuje go cholernie jej płuca pragną  oddechu pragną napełnić sie powietrzem dlatego ona nieustannie goni  goni goni by jej nie uciekł  jednak on ucieka  a ona upada upada twardo nie mogąc sie podnieść ponownie umiera umiera pomału  w ciszy sama 
Czytaj więcej