sectrumsempra

otacza ją ciemność ciche cierpienie niszczy ją od środka łzy spływają po jej zmęczonej twarzy uśmiech jaki zdobi tę twarz uświadamia ją jakie naprawdę jest życie szare, nędzne po prostu bezsensu

oddech  próbuje go łapać  jednak on ucieka ona dalej goni za nim potrzebuje go potrzebuje go cholernie jej płuca pragną  oddechu pragną napełnić sie powietrzem dlatego ona nieustannie goni  goni goni by jej nie uciekł  jednak on ucieka  a ona upada upada twardo nie mogąc sie podnieść ponownie umiera umiera pomału  w ciszy sama 

chciałabym byś mnie pokochał chciałabym tego bardziej niż jakiekolwiek skarby na tym świecie chciałabym ciebie chciałabym mieć ciebie przy sobie chciałabym tylko byś mnie pokochał o nic tak bardzo sie teraz nie modlę, jak o to byś mnie pokochał